Në një ceremoni homazhesh, familjarë, të afërm, miq e sportdashës, por edhe personalitete politike kanë nderuar për të fundit herë Vasillaq Zërin, ish-lojtarin e Dinamos dhe Kombëtares që u nda dje nga jeta në moshën 66-vjeçare pasi vuante nga një sëmundje e rëndë.


Whatsapp Image 2019 01 26 At 12.43.07
Whatsapp Image 2019 01 26 At 12.43.07

Përpara figurës së tij është përkulur sot edhe i pari i shtetit, Presidenti Ilir Meta, i cili e cilësoi humbjen e Zërit një humbje të madhe për sportin.

Duke u ktheyr në kohë, Presidenti tregoi edhe një histori nga familja, kur tha se bashkë me të atin, një tifoz jo normal i Dinamos, siç e përshkroi ai dhe bashkë me të e ndiqte në stadium Vasillaq Zërin. Ai e quajti magjistar triblimesh që vështirë se mund ta ndalje në fushë.

“Si djali i një tifozi jo shumë normal të Dinamos e kam ndjekur shumë Dinamon e atyre viteve, një nga ngjarjet më emocionuese ishte kur topi prekej nga Zëri, ai ishte magjistari i triblimeve. Ishte lojtari kyç jo vetëm i Dinamos por edhe i Kombëtares”,- tha Meta.


Whatsapp Image 2019 01 26 At 12.43.06
Whatsapp Image 2019 01 26 At 12.43.06

Ndër të tjera Presidenti shtoi se “Në planin njerëzor ai ishte model në fushë dhe jashtë saj. Në fushë shkëlqente, madje shpeshherë e dëmtonin se s’kishin si e mbanin dhe kontrollonin. Shembull dhe model i brezave”.


KUSH ISHTE VASILLAQ ZERI

Vasillaq Zëri vuante nga një sëmundje e rëndë. Ai ka luajtur edhe me Shkëndijën dhe Dinamon. Në sajë të kontributit të tij, FSHF i kishte dhënë Zërit titullin “Nderi i Futbollit Shqiptar”. Kujtojmë se Vasillaq Zëri është konsideruar si një nga lojtarët më të mirë sulmues që ka patur futbolli shqiptar.

Karrierën ai e filloi në moshën të re për tri vite me “Shkëndijën” (1970-1973) dhe 21 vjeç titullar me Dinamon (73/74–83/84). Produkt i shkollës së parë të futbollit, i transferuar te Dinamo, Zëri është vlerësuar si një ndër futbollistët me një arsenal unik, shumë të madh teknik, aftësi të rralla dribluese, me veprime magjike në zona të ngushta. I paparashikueshëm, një lojë plot art e fantazi.

Përdorues i mirë i të dyja këmbëve, me një vizion periferik të admirueshëm, nuk ka lënë asnjë kundërshtar pa e dribluar. Një “Mesi” i vërtetë për kohën. Me numrin 9, ndaj Ajaksit në “Qemal Stafa”, ishte i pakapshëm duke i habitur holandezët, që në Amsterdam e pritën si një yll i ardhshëm i tyre.

Në Shkodër, ndaj Vllaznisë në një ndeshje kupe, takimi i dytë, ka shënuar golin më spektakolar në minutën e 119-të, kur dribloi disa kundërshtarë. Gjashtë takime luajti me Kombëtaren: të parin në Tiranë, në miqësoren me Algjerinë në vitin 1976 (3-0), me trajner Boriçin dhe dy të fundit ndaj Bullgarisë, në “Qemal Stafa” (0-2) me 14 tetor 1981 dhe, në Vjenë, në sfidën e 22 shtatorit 1982, Austri-Shqipëri 5-0, kur trajneri Rreli e hodhi në fushë për të zëvendësuar Agustin Kolën. Me Kolën, Muçën e Mingën ka qenë në kombëtaren e viteve ‘81-‘82.

Ajo që për të gjithë mbeti një ëndërr e parealizuar, ishte që nuk patën fatin të provonin e të luanin më skuadra jashtë Shqipërisë. Kush më shumë e kush më pak, në një fare mënyre kanë pasur oferta, ndonëse jo zyrtare. Por, dëshira e parealizuar e Zërit është unike: Nuk pati fatin të kishte president klubi, si këta që janë sot. Ishte koha kur mungonin dhe as që bëhej fjalë për premio, e pagesa të larta.

(m.a/BalkanWeb)